Onthoue

Ek het myself mos vroeg diè maand belowe: “Gaan 1 naweek weg, ry die bike tot waar-ookal, onthou vir kamera.  Gaan neem fotos in die natuur.  Oefen ten minste 1 keer per week (dans is oefen LOL).  Raak elke dag stil vir ten minste 15 minute en dink oor hoe my lewe lyk oor 10 jaar (en wat vandag gedoen moet word on hulle te verwesenlik), dink ook oor die paaie wat my gebring het waar ek vandag is, wat was verkeerd en wat het ek daaruit geleer en wat was reg.”

En afgelope naweek was dit so, ek het nou weliswaar nie met die motorfiets gery nie, maar so heel per ongeluk het ek uitgekom by ‘n plek waar ek paaie van onthou moes stap.  Dit het so gebeur:

Woensdag-oggend raak ek so skuins bedonnerd wakker, jak die boyfriend af, skryf ‘n blog en koop ‘n Daddysdeal (die girl hou van ‘n bargain).  Eers is ek nie seker of ek vir boyfriend wil saamhê vir ‘n hele naweek in Swaziland nie, maar op die ou einde vra ek hom saam.  Vroeg Vrydag spring ons in die pad.  Ook nie te lank nie of die kamera word uitgehaal om fotos te neem van windpompe.  Ek het geen idee wat my fasinasie is met windpompe nie, dit is net so.  Ek neem nog fotos van so geroeste een net so buite Carolina en daar kom toe ‘n boer na my toe aangestap.  Dit was yskoud en eers dog ek hy gaan my uittrap omdat ek so ongenooid sy windpomp afneem, maar nee, hy vra of ek my baadjie vergeet het en stel voor ek moet die ander een op sy plaas ook gaan afneem (meer natuur in die agtergrond)  Mense op die platteland is anders as in die stad.

In elk geval, ons kom so net na twee by die lodge aan (nadat ons bietjie geld by Piggs peak gaan uitdobbel het) en wragtig, dis dieselfde plek waar ek en X 4 dae op ‘n houseboat spandeer het 2 jaar terug, voordat alles uitmekaar gedonner het.  Van die beste vakansies van my lewe, geen elektrisiteit, geen selfone, net ons op die grote dam.  Wyn drink, piekniek hou en gesels onder die sterre op die boot se dak in die aand.  Topless tan, boek lees en bordspeletjies speel in die dag.  Nou is ek weer hier, die keer in die lodge saam boyfriend.

Saterdag-oggend vroeg wakker geword, stapskoene aangetrek en gaan rotse uitklim.  Nou op my beste dag hou ek nie van stap nie, maar die bordjie het gesê Rock Art, so ons klim.  Die paadjie loop dood by ‘n hoop groot klippe, so opgestapel, een van hulle seker 5m hoog.  Deur takke geklim, maar van rock art is daar geen spoor nie.  Miskien het hulle bedoel die artistiese plasing van die rotse is die kuns.  Nou het ek myself mos belowe om nader aan die natuur te kom.  Net daar besluit ek dat artistic kaalgat fotos by die rotse so naby is as wat ek sal kom.  Ek het hoeka mos fotos nodig om bokant my bed te hang, om die troufots wat daar was te vervang.  Nou ja, daar is niks so ongemaklik soos ‘n rots onder kaal boude nie en niks so kielierig soos gras oor ‘n kaal lyf nie.  Ek weet ook nie hoeveel photoshop sal kan doen vir ‘n middeljarige minder-maer lyf nie, ons sal maar moet sien.  Maar nader aan die natuur kan mens seker nie wees nie.

Ons het baie nuwe paaie gestap en nuwe onthoue gemaak die naweek.

 

Advertisements

9 thoughts on “Onthoue

  1. dink windpompe help weer om die oe op te lig na die sterre of wolke…hemele… my kuns juffvrou het gese mens het iets nodig om die oog te lei na dit wat gesien moet word… windpompe doen dit vir my…
    Jou naweek klink na beste medisyne – bly jy het dit so geniet.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s